Propofitio 184.         569
Ariftoteles ducentis annis viuere conftanter affirmât , alms dixie elle crecentis. Vc confiée iam in natuia animalium 5c in gene-re caloris habencis magnum motum , Sc fubftantiara tenuem hoc inueniri poff'e , vc excludamus plan; as de quarum vita lon-giffimas fatis conilac , fed quia caret motn euidenti calor in illis , 5c fubftan-tia eft craffa animalium comparatione non laboro. At de elephanto omnes confi-tentur quod fit omnium ingenioflimum, adeo vc multi homines illos induftria 6c cognitione infetiores elfe videantur. Ne-que etiam verilimile eft quod natura horainem fecerit hac in parte illo infe-riorem , prsfertim cum de nullo alio ani-rnali apud Ariftotelem dubium fit , 6c vbi modo aliquod dubium effet propter que-relam Theophrafti , 5c illud quod folec prædicari deceruis , canto magis verifi-mile eft inidgnum fuiflê hominem cocedere tot animalibusin diuturnitate vitæ. Quam obrem cum hæe trattatio ad libros de tuenda Sanitate fpeelaret , homines ad eos relego , nam ob id illos confcripfi quod viderem Galenum nec hoc vidilfe nec multa alia , fed eorum loco longas 5c inutiles difputationes inferuifle. Verùm etiam , quoniam earn trattadonem diuul-fic, vt alia cogamus quærere in libris de Alimentis, alia, de cibis boni 5c mali fucci: turn vero 5c trattatio ipfa eduliorum eft inlperfetta , 5c multa etiam dcficiunt circa genera : in quo eft excufandus ob varie-tatein regionis 5c statis. Deeft prsterea maxima pars, quæ nec ibi nec alibi habe-tur , fcilicet , de ciborum præparatione. Quod etiam hare latuerint tot præclaros viros , quid mirum î cum Hippocrates vixerit feculo illo agrefti , in quod non eft mirandum , quod aliquid , pauca quædam 5c abftrufa omiferit, fed quod tarn multa tarn bene inuenerit, vt fuerit , ficut de Pindarodicitur, imo longé verius quam de Pindaro inimitabilis. De Galeno quid mirum , qui non niff veterum feripta collegit, atque vtinam faltem bene. De Ariftotele is multa inuenit fuo Marte, 5c Theophraftus longé plura. De aliis, dico tarn medicis quam philofophis , hoc eft , quod queror , quod in fpatio pene duorum millium annorum , non hoc quod valde reconditum erat , fed nec leue vllum experimentum , vel naturae arcanum , vel vitæ falutare auxilium inueneriti Sed litigant de nugis 5c rebus inutilibus, ÔC etiam quæ feiri non poflunt , ad plerun-que non fine magna impietate. Quod veto neceffe fit amittere voluptatem , 5c negotia prætermittere volenti hanc vitam longam adipifei , quæ poftmodum etiam valde incerta eft : dico quod quantum ad voluptateS 5c negotia,non elfe neceffe, fed folum fuperfluas res , 5c damnofas 5c irritas, quas etiam philofophi 6c ciuitatum inftitu-tores, 5c morum cenfores docent debere vicari , etiam nullo propofito émolumen-to , at reliqua confuetudo efficit non folum grata 5c tolerabilia , fed etiam iu-cunda. De incerto fine, quid eft eertum Tom. ly.
apud homines , nifi hoc nihil certuni effe ì Veruni tamen fi quis refpiciat ad prs-mium tam iingulate eli , 5c nobile atque vtile,vt non lulerit operam immeritò , qui-cunque cum tpe tam illuftris commodi, 6c tam exigua iattura rerum , ac minore periculo le huicales expeiujndse commi-ierit. Cum , fi quis hoc ipfum adipif-catur , verè dici polfit lummum bonurn adeptum elfe : Non folum compos fa-ttus diuturnitatis vitee , fed cum fila toE Voluptatum , quae in lungo tempore perci-piuntur feientis tot rerum , quas non nifi cemporis longitudo offendere potell , toc denique cafus videre tum opum incremen-tum, qnod quali certiffimnm eli in lon-ga state 5c vfu fapiehti & authoritaté piena, adeò vt ferme necell'e fic ad princi-patus fpeciem deuenire qui tamdiu vixerit , tum gloria ipia incomparabili. Hard autem maxime uccidere necelfe eil, quodvt viliun eft , quanto longior fuerit stas eo firmiores etiam funt iliius par-tes qua: ad mortis tempus appropinquant pari ratione, vt ex tabella prima deprehen-dere licec , quòd fi cum hoc lobolis fe-licitas accedat, non obicurum eft huiuf-modi polfe dici vltimam hominis felici-tatem apud eos , qui hUmanas res ali-quid elle putant. Àccidunt autem hsc fponte in fsculorum renouationibus, cum humanum genus confiimitur , feu qui lu-perfunt ob robur, feu ex terra geniti, vt dubitat Ariftoteles, Hafen credit , tum ob aéris puritatem , 5c maxime quòd alterutro modo ex calidis regionibus Se fublimibus locis homines reparari neceffe fit , tamen etiam ob vittus fimplici-tatem , cum in altera fuperfint ioli pifees ili altera ne hi quidem , ve in Atcanis de-mpnftratum eft. Atque etiam ob cura-rum abfentiam : iìquidetn homine illi gaudent , reges ex agricolis haud dubiè terrarum fatti , ac quafi fecuri moleilia-rum ad hanc statem perueniunt lon-ga fpatia temporis , 5c propaganda fobo-lis habences , vt felicillìmè viuant, reftituti ex optimis quibufcunque aurea: illi stati, non folum ob vits finceritatem atque fplendorem , fed etiam longitudinem fic appellats. Qus finem habuit dumi fatis ( vti coeperunt ) è Saturno in vlum traditis : vnde etiam falcis infigne ac-cepit. Eadem tamen state pauciffimi ex infiaiitis diutius quam noftra viuere coeperunt , esteri omnes minus quam ftunc , quòd ncque veftitus corporuur ab inundatione parta , neque acris putirai à fqualpribus manerec , 5c eduliai multo paueiora elfent hominibus Se incondita.
                                                             Propofitio centefima o&uagefimd quarta.
   Quscunque grauia in vorticibus aqua» rum merguntur , in medio vorticis primum verfamergantur.
   Hanc proponit Ariftoteles,fednon quantu neceflariumeft explicauit, vniusenim qus-B B b }                               fu»,