vitia fe maiorem diftantiam non eft infinita; fed poteft dari mi-ior diftantia ab illa, qu® eft inter ens & non en?; ergo diftantia illa, qu® eft inter ens & non ens. prout furit termini creationis, non eft infinita.probominprem.quia magis diftat non ens,quod implicat contradidioncm ab ente, quam ens a non ente non_» dicente contradictionem ; ergo non eft maxima illa diftantia inter omnes diftantias, atque adeo nec infinita , quia infinitum regulariter non exceditur ab alio. Item remotio, vel pofitio fu-bicdi non arguit infinitatem diftanti®> quia eodem modo di* flant albedo & nigredo in fubiedo, ac fi fine fubiedo cflentcigi-tur cum eodem modo fe habeant ens & nihil, inter fc non di* flabunt infinita diftantia.
41	Probo etiam quod non obftet nec ex alio capite, videlicet quia omnis adio creatur® cum fit mutatio ,efientialiter petit fubiedum. non minus eft poflibile Deo feparare accidens a_» (iibicdo dum produciturab agente naturali, quam poftquam_> produdum eft: fed hoc fecundum eft poflibile Deo; ergo,& primum . maior eft vera ac indubitata, minorem oftendo in Sacramento Eucharifti®, vbi accidentia manent fine fubiedo 5 ergo accidentia poflunt produci fine fubiedo; atque adeo datur creatura poflibilis, qu® propria virtutepofletcreare, confiderata_» creatione in fenfu rigorofo.
42	Probo fecundam partem condufionis contra Auicennam. fiulla de fado in tota natura funt phoenomena, qu® vim illam_» de fado in rebus, & caufis naturalibus efle arguant, tanto magis quod nulla apparet ncceflitas illam virtutem inducendi; ergo &c. modo quia non deficiunt rationes in contrarium , & va-' lidiflim® foluend® funt, vt ex illarum folutionc magis con-clufio firma remaneat, & rationes addud® corroborentur, fit
SVBSECTIO V.
Argumenta contendentia non pojje dari creaturam de potentia Dei abfoluta cum n/irtute creandi principaliter proponuntur,, foluuntur.
4J /*SBijcies primo ex R. P.Emanucle Magnano, qui validif-Vx finio argumento inculcat meam conclufioncm in fine fu®