¿,4	Differtatio prima.
paffione, cùm multis quandoque diebus perdu-Kt, legitur enim de fando Andraea quod biduo vivus pependerit jn cruce־׳ non fub finem tor-mentorum,namque multi ab eis erepti dormierunt in pace, ut habetur de fando Joanne Evangeli(-ta qui Romæ miffus in ferventis olei dolium, illæfus evafit, ait Tertullianus, & tamen ut Apo-'ftolus fimul & Martyr colitur : neque ëtiam cùm patiens ultimum clauiit diem, quippequi amplius non fit Martyr viator.
Refpondeo martyrium gratiam finalem involve-re, cùm in morte violenta pro Chnfti nomine to-lerata fita fit. Igitur gratia regenerativa produ-citur in mortis procindu. Quia vero non unus vi paffionis nondum defundus, fed in pacequie-vit, & tamen ut Martyr celebratur, adjiciendum effe videtur: primó, illum effe veré Martyrem, qui quamvis poft paffionem adhuc in terris ali-quandiu fuperftes fuerit, moritur tamen vel pro-pter ærumnasad paffionem confequentes, vel quia perfeverat ingratia quam initio paffionisaccepit, quæ augetur crefcente fupplicio , propter patien-tiara, quoique confummatur morte confecutâ.
Secundo , fi iftam gratiam in paffione acceptam %d finem ufque vitae confervat, poteft etiam ut Martyr celebrari ; in hoc fenfu Ecclefia quofdam colit ut Martyres ; tametfi ultimum vitae diem in ipfis cruciatibus non clauferint : fufficit enim quòd ad poenam inflidam & pro Chrifto perpef-fam mors confequatur ; quod vero uno aut alte-ro elapfo menfe hoc fiat, parum refert, fi Eccle-Ea talem habere ut Martyrem voluerit.
Hac leguntur in Breviario Romano de fando Marcello Papa Martyre : “ Quibus cognitis, j, Maxentius in eam Ecclefiam Catabuli beftias transferri, & à Marcello cuftodiri jubet, ubi 9, loci foeditate multifque aerumnis afflidus, ob-
9, dormivit in Domino.,,
Perfiftes : Si martyrium gratiam produceret ex opere operato, foret inter (aeramenta annumerali-dum , ficque effent plufquam feptem ; fed hoc dici non poteft. Ergo &c.
Refpondeo negando fequelam propter multa : Primó quidem, quia non eft fignum facrum, conftans materia fimul & forma. Secundó, facra-menta finit caufæ gratiæ, ut funt adiones Dei per fuos miniftros ; at vero martyrium eft adio Diaboli per fuum fatellitem Confefforibus mor-tem inferentis. S. Thomas hîc art. 11. ad 2. ad hanc difficultatem fic refpondet : “Sacramentum ,, habet rationem Tigni : alia vero duo, fiilicet ״ Baptifmus flaminis & fanguinis, cotiveniunt ״ cum Baptifmo aquæ , non quidem quantùm ,, ad rationem figiii, fed quantùm ad effedum ״ Baptiimatis, & ideo non funt facramenta. ״
Dices : Qui mortem ex pefte in obfequium languentium oppetunt, non dicuntur Martyres, tametfi in curandis infirmis immenfos fubeant propter Deum & proximum labores. Dico & propter Deum, cùm mortis periculo fefe expo-nant, ut ejus de charitate erga proximum adim-pleant legem. Igitur nec illi qui propter Chrif-tum fupplicia mortem infligentia patiuntur.
Refpondet Gonetus hic difp. 1. de Bapt.art. 7. >4■ his verbis; “ Proprie didum martyrium ” ÖT 5habet PræciPua privilegia , nimirum ” omnisCa10״nem eX °pe1'e °Perat0’ remiffionem ״ omnis culpæ & pœnæ י exemptionem à preci-
” don?rlC efiær aure0,am ultl־a auream vidori ־.d»mndm;Mh«Pri״ltg»EcdE״ä״uf(luln;
conceffit iis qui moriuntur inter míniftrandum ,, ægris, ut patet præcipuè de tertio & quarto ; ״ Ecclefia enim pro illis orat, & Miffæ facrifi-״ cium offert, & nufquam illos cum martyrii ״ aureola depingit. Ergo mors ex peile in obfe-״ quium languentium oppetita non eft verum & ״ proprie didum martyrium. Aliud privilegium ,, martyrii eft, quòd 11 mater propter Chriftum ״ occidatur , filius quem geftat in utero , à pee-״ cato originali mundetur; at nemo Catholico-,, rum id unquam dixit de filio quem in utero ״ geftat mulier quæ immoritur minifterio pefte ״ laborantium .... Verus & legitimus Martyr ״ non debet fpontè prodire ad ultraneam mortem, ״ fed ad id cogendus aut jocandus eft, & eft ״ communis dodrina Patrum à Chrifto accepta, ״ qui prohibet ne ultrò ad certamen accedamus, ״ fed ab una civitate ad aliam fugiamus, tum ut ״ noftræ infirmitati, tum etiam ut perfecutorum ״ bono confulamus, ne nos in periculum temere ״ & illos ad fævitiam propellamus ; fed hæc pro-,, prietas martyrii deeft morienti pefte , dura ex ,, charitate infervit proximo. ״
SYNOPSIS PROBATIONUM.
Bapttfinus Jânguinis gratiam regenera-tivam ex opere operato producit.
Primó : Quia eft opus operatum , cujus vir-tute producitur gratia.
Secundo : Quia vel i pía Ecclefia colit ut fanc-tos infantes qui ex nulla praevia difpofitione ex parte eorum data falvantur & glorificantur.
Tertio : Quia martyrium eft imitatio realis pai-fionis Chrifti ; hinc fideles ex iftius impreffione fpecialem habent gratiam.
SYNOPSIS DIFFICULTATUM
et Resolutionum.
Primó : Lex generalis fufeipit regulam ; hinc licet Chriftus pronuntiaverit univerfim proom-nibus : Nifi quis renatus &c. etiam univerfim , ait Auguftinus, dixit : Qui me confejfus fuerit &c.
Secundo : Reconciliabat quidem Ecclefia lap-fos ante martyrium , fed ad cautelam & melius, nec inde concludendum Baptifma fanguinis non fufficere ad regenerationem.
Tertio: Tametfi Baptifma fanguinis gratiam ex opere operato producat, non inde inter facra-menta annumerandum : non enim habet materiam A foimam , nec eft fignum permanens gratiæ , nec per Miniftros Ecclefiæ confertur, fed per ip-fos crucis inimicos ; quia vero diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum , prodeft paffio Martyris ipfi, & quidem ex opere operato, cùm îpfe voluntarie feipfum Deo ut vidima offerat.
SECTIO TERTIA.
Td)e effeffiibus Haptijmi flaminii.
r1Tx Scr*Ptura ^acra > eunda funt credenti pof-iibiha , maxime fi fidei accedat amor Dei ; non enim cor contritum & humiliatum , ait Propheta Pfal. 50. projiciet Deus. Cùm igitur Deus velit omnes & fingidos homines fai vare, hujus autem