237	Diíp. VI Partit. I de Infinito.	238
tibus aliquotis & aequalibus ) femper ־eft extra illam aliam, & aliam, nunquam accipiendo ter. minum,ita vt non poffit tantum accipi, quin ad. huc amplius fuperfit accipiendum. Confirma-tur : Deus eft infinitus, & tamen Deus eft Ens reale, ergo infinitum eft ens reale.
Dtcimum.	Decimum fi mundus effet ab sterno,Vt V0--
luit Ariftoteles, iam effent infinitae animae aZu; fed potuit faltem Deus condere mundü ab aeter-ho, yt admittunt omnes Thomiftæ poft D.ThO. mam, & vt videbimüsfequentidifputatiöne.er-go fi Deus condidiffet mundum ab aeterno ; iam foret aZu infinitum. Confirmatur : fi Deus con-didiffet infinitos Angelos, elicuiffent infinitas intelleZiones, & proinde feciffent infinitum i Deus autem poteft facere quòd feciffent illi An. geli. Item fi aliquis Angelus efi’et ab aeterno, iam elicuiffet infinitas intelleZiones.
Vnìcdm». ,Undecimum. Polito vno oppofitorum in rerum natura, poni poteft & aliud, vt commu-niterfatetitur Philofophi ; lèd de faZo datur in rerum natura infinitum priuatiuum, ergo dabi-le erit infinitum pofitiuum. Maior patet nam omne priuatiuum fupponi^pofitiuum, in quo fundetur. Minor quoque eft communior inter Theologos dicentes, peccatum effe infinitum; feu habere infinitam malitiam ; cum peccatum fit offenfa Dei infiniti, accipiatque fuam enor-mitatem à Dei magnitudine, qua cum fit infi-hita, offenia quoque erit infinita.
Datitiimn Duodecimum. Nifi v. g. charitäs pöffet âU¿ geri in infinitum àZu; hoc effet , quia haberet terminum de fe, & effentialiter; fedhoC non: Probatur : vel haberet terminum ex parte fui; vel ex parte agentis, vel ex partefnfceptibilis: non ex parte fui ; cum enim fit quaedam partici-patio charitatis infinitae, & charitas infinita non habeat terminum , feqUitur quòd neque chari-tas participata : non ex parte Dei, quia virtusDei hon eft limitata ; non etiam ex parte fufctptibi-lis, cùm fufeeptibile habeat capacitatem obe-dientialem infinitam ad recipiendam charitä-tem.
“ Confirmatur : fi Charitas haberet termi-hum, ponatur intenfa in quantum poteft inten¿ di : tunc illam habens non poffet mereri am-piius, ideóque eilet deterioris conditionis illo, qui non haberet ita intenlam charitatem. Adde quod aZus charitatis ; de fe & effentialiter, eft meritorius.
D,cimum	. Decimum tertium. Omnia poffibilia Detis
pQteft reducere ad aZumffed polli bilia funt aZU infinita, ergo poteft Deus facere infinitum aZu ; maior videtur patere ; minor vero probatur: tot funt poffibilia, quot modis imitabilis eft cf. fentia Diuina à creaturis, fed eft imitabilis infi-nitis modis ; quia tot modis eft imitabilis, quot continet eminenter entia; cum autem ipfa fit infinita aZu, continet eminenter entia infinita aZu, ergo infinitis modis eft imitabilis.
Decimum	Decimum quartum. Poteft facere Detis ;
partum. j congru¡£ naturæ rerum, fed finitas & in.
finitas, cum fint proprietates quantitatis, con-gruunt naturæ quantitatis ; ergo ficut Deus po. teli fàcerequantitatem finitam, ita & infinitam.
Etcimwfo	Decimum quintum■ Plus poteft Deus face-
?י"«♦"'"׳• te, quàm nofter intelleZus cogitare, fed nofter
'intelleZus poteft cogitare, & concipere infini, ta j poifumus enim concipere quandam multi-tudinem, quæ non habeat principium, nec fi-nem, cui nihil poiïitaddi, 'nihilque ab ea detra¿ hi, & fie concepta, erit infinita: Maior vero pa-'tet, quia cum nofter intelleZus fit multò limi.
'tatior potentia, quàm diuinapotentia; euidens eft, quòd quidquid poterimus intelligere, pote-rit Deus facere ; intelligimus autem infinitum; imo primum omniú infinitorum, nempeDeum, quem vt infinitum poffumus cognofcere, licet modo finito.
Decimumfixftim. Si daretur albedo extra fubieZum per fe fubfiflens, quâeque 'effet tota effentia fpeciei albedinis, illà effet infini ta ; Idem die; fi poneretur hominem in rerum na tura firn, pliciter fubfiftere,importante® totam naturam Ipeciei i 'tunc effetinfinitæ peifeZionis ; id vero poteft Deus facere, ergo poteft facere infinitam perfeZi'onem creatam : imo fecundum Thomi-ftas, qualibet natura Angelica fpecifica, eít tota fua fpècies, cùm exeorutn opinione, tahtum•-modo detur vnum indiuiduum pro qualibet fpecie Angelica.
Clypevs Secvndvs.
Titiones quibus probatur impofiibili-
tas infiniti uElu, quacunque ?virtute.
T? Xima (it i fi produceretur fubftaftiia infini- üum.í. AV־ta, iam illa effet illimitata ; omne autem il-limitatum eftindependens ;at Deus nihil poteft facêrêàfeindêpendens,alioquinillud indepen-dens effet Deus ,quia eilet ens fupremum, & fie '0*'»>«־»* tffent plura entia fuprema.
Secunda efl de quantitate continua , ex hoc Prima. fundamento Mathematico: lineae duôtæ à Cen-tro, quo magis prötrahuntüf ad partem äduer-Tam, eo magis diilant inter fe -, Deus ergo pro¿ trahat illas lineas in infinitum, &poftea in ex-tremitate vtriufque lineae; ducatur linea tranf-tierfalis ; illa linea trahfuerfalis debebit effe infi-hita, & tamen erit claufa duabus lineis, ficque limitata : repugnat autem aliquod infinitum effe limitatum : èrgo euidens eft repugnaré dabiiem quantitatem continuam aZu infinitam.
Tertia. De quantitate difereta : DeUs ei fujh TèrtH■. politione faciat numerum infinitum : quarro, vel aliqua vnitas poterit addi illi numero , vel non? quod poiïitaddi, patet, quia nulla eft re-pugnantia, quin adhuc vna reperiatur vnitas:
Item vltima vnitas poterit detrahiabiilonUme¿ ro, ficquealiqUid detrahetur infinito, quod re. pugnat. Deinde formalità¿ numeri ab vltimà præfertim petitur vnitate, ergo dabitur vltimà vnitas : Item numerus à prima Vnitate incipit ; ergo dabitur prima, & vltima vnitas in infinito, quod eft contra rationem infiniti, in quo nec eft primum, nec vltimum accipere. Simili mo; do probatur, quòd necdabilis fit qualitas infi¿ hité intenfa, nam politis quibufeunque gradi-bus qualitatis, poteft adhuc alius & alius gradus addi, infinito autem nihil poteft addi.
Quarta: fi effet aliqua creatura infinita¿ per. feZionis, effet æqüalis Deo in perfezione, fed
nulla