־,
i'
Í I! !
caufis per accidens. 200
tix benè gubernatus. Nota tamen־ quòdincli-natio illa data, aut ab Angelo aut à corporibus cæleftibus non neceflnet, fed tantummodo di-fponat habentem, nempe Angelus proponens obiedum,& illuminans intelledum, corpora vero cæleftia difponendo ad amorem, Iram, o. dium &c. experitur enim vnusquifque in fernet-¡pío quòd aliquando fit difpofitus melius ad v-nam paffionem , quàm ad aliam, etiam nulla causa interna ad id prouocante, neque externa, quam cognofcamus. fed tantùm id potelt refer-ri ad conftellationes cxlefte*, iniluentiafque cxlorum.
Henricus quod libeto 6. tpuetfl. 4. negat hu-iufmodi impulfus bene fortunatorum debere at. tribui aut Angelo Cufiodi! aut corporibus ese. leftìbus,fed ipfi Deo: Vnde definit bonam for. tunam dicens quòd fit cura Deifecundùmme. rita, vel demerita, ideóque quod omnia homini fuccedant in bonum, non debet reduci, nifi in diuinam prouidentiam fpecialem, idem quoque dicit de prsfcitisper fomnia.
A fi alij reducunt impetus bene fortunato-rum in influentias, & varias conftellationes, quod probant: quia Afirologi prsdicuntfutu-ros euentu5 ex confiellationibus, aiuntque con. iundionem louis & Saturni lignificare depo-putationem regnorum : apparitiones vero co-metarum bella, & mortes Magnatum ; excuo inferunt quòd Sydera talia defignantia in illo, rum notitiam ducant, imprimendo aliquas mo-tiones in appetitu lènfitiuo, aut phantafia, ex quibus motionibus cor hominis tmrnutatur, dum aliquid nociuum, aut aliquid vtile fibi de-bet accidere, cumque id prxftent iydera erga bruta, quare etiam non poterunt id prsefiare er-gahominem, (altemdifpofitiuè : Videmus emm bruta habere quafdam inclinationes naturales, quibus libi nociua fugiant, & vtilia profequaa. tur : fie formicx in xfiate congregant, ne hye-me fame pereant, & ne grana pullulent feu ger-minent,ea in fummitate corrodunt, ne vis femi. nalis prxualeat ad germinandum: funt & huiuf. modi exempla innumera apud Naturahftas.
Aureolus vero dodiffimé, «SeiubtiliCfimè haede re dille ri t primo fent.dift. 40. & ofiendit bonam fortunam non debere referri ad intelle. dum agentem, nec ad Angelum cuftodem , nec ad Deü prouidentem fecundùm merita aut de-merita, vt voluit Henricus, nec ad fydera. Pri. «־ai»probat: quia felfum eft & àfide alienum, quòd fubftantia feparata fit intelledus agens, de qua rem temo de anima: neque adAngelum cu-fiodem ; quia officium Angeli cuftodis eli re. mouere impedimenta ad falutem, fed experien-tià compertum eft bonam fortunam fxpiffimè impedire à falute confequenda ; fxpiffimè enim diuitiç conferuantur in malum Domini fuìj vnde loba/, quare imptj viuunt./iibleuatiftint, confir-tatique tn dmu1js,damus eorum feúra frnt,& noti eiiVirya'Detfiper idos, bos eorum concepit, egre-diuntur quafiyreocsparuuh eorum, tenent tjmpa. na& Cjtharam, ducunt in bonis dies fitas, f¿• in punblo ad inferna defiendunt, quare hoc potiùs tribuendum efl'et malis Angelis, quàm bonis5 boni enim docent paupertate, humilitatem &c’ Nec videtur hoc reducendum inDeum pro.
uidentem
199 Diíp- IV• Part. X de
men Grins eft. vt Theologus non vtatur nomi, ne fari, cùm in rebus prslertim fidei debeamus dilcedere.in quantum poflumus, à terminis tum Ethnicorum, tum hsreticorum, quibus ipfi vfi funt ad aliquod dogma fidei noftrx contrarium ftabiliendum, cùm ergo, vt defignarent omnia eaenire ex neceffita te, dixerint omnia regi feto, nos autem cautas fecundas liberas libere opera-ii velimus, decentius erit abftinere à nomine feri, quamuis Sandus Auguftmus & Boetius 11-10 aliquando vfi fine ; Sandus enim Aug.j de enatate Det fic catholice definit fetum : Fatum nihil eft aliud, quàm ordo cauferum־qui prxfci-enti Deo eft cenus, at Boetius dicit, quòd fetum fitinhxrens rebus difpofitio, fetumque lingula dirigat, & hoc modo fetum ad prouidentiam Dei reducetur, qux prouidentia,vt communi-ter docent Theologi, cùm non noceat liberta, ti cauferum fecundarum, neque im ponet necef-fitatem, faltam ablolutam rebus ipfis : quare fe-curé poterit quis vri nomine feti in hac fumptio. ne, mìnùs tamen communiter illud vlurpant Theologi.
*««• ־«.	Hic dum de fortuna agitur,occurrit exami.
nandú quid fit bona fortuna, & vndená proue-i,mat? quod aliqui lint veré fortunati,&alij non, hoceftq.ijdnam fitEuformium & infortunium & quidem Ariftoteks Ub. de bon a fortuna fic eam definit : Bona fortuna continua, & diuina non eft aliud , quàm fine ratione natura inclinans hoaùoeœ ad léqueoduaa diurnos impulfus, qui. bus agitur ad profecutionem boni, & fugam mali : dicitur continua, quia debet elle perma-nens, & non interrupta, nifi raro, fortuna enim eft, quando aliquid (ernei, aut iterum accidit, at bona fortuna, quando ordinarie ; vnde reduci, turad caufamper fe, quod enim fitordinariè, eftà caufe perlé, fortuna autem eft caufeperac. cidens. Dicitur diu na, quia per eam accidunt bona alicui ex quodam impuliti, quem talis ex. peritur, &nefc!t vnde proueniant illi impulfus, nifi quòd dentur naturx à Deo, ob quod etiam additur fòie ratione -, nam & fxpiffimè videmus benè fortunatos minus pollere ratione, quàm alios. Deinde qux cum ratione fiunt, non lb. lent attribuifortunx: adde quod benè fortunati ordinariè nefeiunt reddere rationem eoru.qux feriunt, fed folùm poliunt dicere fe impulfos ad hoc foiflé : Nonnulli tamen varias huius rei red. dune caulas » Commentator enim «. Aferapb. Illud à quo mouetur benè fortunatus,ait elfe in-telledum agentem, quem vult eile fubftantiam quandam feparatam:ltem per illam fubftantiam feparatam nos multa futura prxfcire prsferrim iniomnijs.
Diuus Thom:/. contrayentes cap. 11. ait quòd homo dicatur benè fortunatus, quando inclina, tur ad aliquas elediones libi vtiles,licet talem v. tilitatem propria ratione non cognofcat,& quia homo quoad corpus patitur à corporibus cxle-ftibus, quoad intelledum ab Angelis, quoad vo. luntatem à Deo, inde fit vt inclinari poffit ad v. tiles elediones, etiam abfque cognitione, vel ex impreffione cxleftium corpora, vel ex illumina-rione Angeli cuftodis, vel ex operatione diuina ; Ratione primx inclinationis dicitur benè natus ! Ratione fecuadx bene cuftodituij Ratione ter.