138
Feria fextä Cinerünf
foluit,quomodo Deus iuftitiam vult ce• A tem foluit, quarecum Apoftolus ab ira lare.èuiusoperavultficelucere.vtpræ-	reuocaret.&manfuetudinemerga ini-־
micos fuaderet,d icens *. 5? sfuri en t, ftatim amplius illos exafperafle vide-tur,& iracundia inflammafle, addens hæc verba, H<ec autem faciens , carbones ignis congeres fuper cap ut eius. II. Quomo-do fic vincendus inimicus docet. III. Facilitatempræcepti de diligendomi-mico demonftrat ex vçterisTeftameflnî ti Patribus qui illud adimpleuerunc, præfertim Dauid,qui maiorem in mo-dum noua2 legis mandatum, antiquaä legis tempore obferuauit. ( Vbi habes infignis Dauidis elogium. ) Tom. dedi-uerfisferm.lô.à pag. 210.adpag. 239.
Eiufdemhomilía in illud Euangclj, '.Attendite ne eleemo/ynam ־vefirdm faciatis
cipiatiuis difcipulisi Sic luceat¿ux veftra coram hominibus•. vt ■videant opera veftrabo-na. Differentiam inter veram, & fai-fam iuftitiam decUrat. Eleemofynam db vanitatem faftam, hoftilem nomi-nat, & contra Deum infultantem-Deu facta metiri ex intentione & placendi voluntate. Siniftræ manus pugnamin dexteram deferibit, & virtutum ac vi-tiorö certamen depingit. Hipocryfim deteftatur, & ad fugiendum ea quæ in fmiftrísfunt,fí in i’udicio à dextris défi-deram9aftare,hortatur.5er.9.c.22 Çrfetp.
Ejufdem fermo de ieiunio&eleemo-lyna; 1. Deplorat cos, qui dorfa hofti-bus non dederunt,delictis Sierapulæ
Tí • fP	־	יי־r ▼ -K T	״•	n"
deciilTe peçtora. II.Ñon ieiunanteseffi- B coram hominibus¡. Docet Chriftumhifce caci ffpno conuincit argumento. Í1I. verbis more peritorum agricultura af-tifìcum,qui pía ntas Scarbores in altitu-dinem erigentes, fuperfluosßc ftalones fmportunosopportune defringunt,mo.” leftas eleemofynæ fuperfluitates pul-hilantes repurgare : refpeclus huma-nos refeindende
Humanæ natura? fragilitatem pluri-bus lamentatur. IV. Adbancfananr dam, ieiunium Falubrc dicit medica-mentum, fed eleemofynanobis emen-dum, abfque enim miiericordia &li-beralitatefuum nonfortitur effe&um. V. Eleemofynæ vtilitates quafdam re-fert,& multum commendat. Serm. 41. £0/. 106• & feqttentibus.
Eiufdêfermo de oratione,ieiunio Sc e-lcemofyna, oftendittria hæc ,quid vnü efle,per quod ftat fides,conftatdeuotio, virtufque manet : quod,probat atiquo-rum exemplis. Vbi multa præclara de
harum virtutum diuerfis effç&ÿoas. ç,mil. yy .àpag. <¡1$. ad pag. jiy.
Sermon. 43. col.1u.fr fequentibus.
S. I. Chrysostomi ferino
ad eos, qui ad Miffas & collectas non occurrerunt, Vbi licet multa,hodier-no Fuangelio non conueniant (applau-fusenimrefpuit auditorum, auditores fuosvrget,■ vt abfentibus quæ audie-rint communicent, non nobis foíis na-tos effe probat, abfentes reprehendit , quod ad verbum Dei audiendum non conftuerent,eorumqueexcufationes & prætextus reprobat, præfentes hortatur vt'abfentes ad conciones & conuentum pertrahant opportune, & importune..) tamen plura habet ad propofitum,in il-lud Apoftoli,quodad prxfens euange-lium referri poteft : Si efurierit. inimicus tuus ciba illum,!. Si quidem difficulta-
oftentationesvaáa? amputanto,Scaliaeiufmodi eleemofy-n־e fruétum impedientia, prohibendöj' Vbiyquid fit faciendo eleemofynam tu-ba canerc finiftram opus dextera nef-ciredebere, egregiè interpretatur: & quantaEuängelio cùm legefetur reue-tenti a, etiam ab ipfis Regibus, fuotern-pore fit exhibita, oftenditur. Tom. Q.ba-
S. Ephræm parænefisjQuodChrH ftianutó oporteat effe longanimem, 5c immemorem iniuriárum. I. Modum tradit patienter iniurias & contume-lias fuftinendi. II. Docet, aduerfus contumeliofos non effe agendum con-tumeliosè. III. Monet cauendum effe à rifuqtii excitat proximum ad iram.I V. Excufationibus, contumeliis affecloru occurrit,¿¿ Chriftuopponit. V. Exem-pia Dauidis, quicum malediceretur, non maledicebat , proponit. Tom. 2. Tarsnefi. 32. pag.39o. 3pr.
>1» S. Lavrentu Novaniensis hom? ג de eleemofina agit & docec primo præcëptumeleemofinæmedicinam cf-fe peccatorum , S¿ bonorum omnium radicem, 2. Eleemofinæ perfeétionis